RSS

Lie To Me…

24 Eyl

Bilerek ve isteyerek girdiğin yoldan ayrılsan
ya da bir çıkmazla boğuşurken
kulaklarında çınlasa
kimi zaman belli saatten sonra ortadan kaybolduğunu bilsen
yine de aklından geçenlerin peşinden koşmaya devam etsen
istemeden de olsa bir çiçeği ezsen
ya da bir ağacın gölgesinde öylece oturup zamanı
öldürsen
ne fark eder?
sonunda yine bir biçimiyle sen olmayacak mısın?

Kendine söylediğin yalanların en kötü tarafı
o yalanların aslında gerçeğe dönüşeceğini bilmek midir?
Ya da aslında yalan söylemek bir biçimiyle kendine
sadece ve sadece kendine
dürüst olmanın ön koşulu mudur?

Bilmek için algılamak gerekliyse
hayatını milyonlarca parçaya bölüp bu parçaları
uç uca ekliyorsan
Eklentilerin her birini kendi içinde tutarlı bir
manifestoyla düzenliyorsan
Hala dürüst olabilir misin kendine?
Ya da daha önemlisi
bir günün gerçekliği
diğer bütün günleri ve geceleri
yalana bulamış olabilir mi?

Kim bilir belki de zaman
kıvrılarak ve evrilerek her birimizi
kendimize yalancı çıkarırken
aslında dürüstlüğün mümkün bir gerçeklikle
buluşması için çabalıyordur
ve insan her seferinde önce kendi aklına
yenik düşüyordur…

 

Not: Yukarıdaki şiiri yazdıktan ve yüksek sesle okuduktan hemen sonra aklıma geldi şarkı. Sanırım kendime dürüst olabilmek için karşımdakine “bana yalan söyle” demek fazlasıyla “denk geldi.”

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: Eylül 24, 2012 in Müzik, Morrisse Eserese, Şiir

 

Etiketler: , , , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: