RSS

Aylık arşivler: Haziran 2015

Kuzine

kuzine


Kış başlamadan önce aldığım kuzinenin son taksitini de bu ay ödeyeceğim. Sanıyorum ayın yirmisi gibi aitliğime dâhil yeni eşyam o olacak o kuzine. Kışlar pek çetin geçmese de buralarda ısınmak için kullandığım üç ay boyunca bir türlü bağ kurmayı başaramamıştım kendisiyle. Duvar is olmasın diye alüminyum folyoyla kaplı kâğıda benzer yansıtıcı daha çok benimdi. Tek seferde ödemiştim. Üstelik elektrik kesildiğinde – ki rüzgâr çokça buna neden olur yaşadığım kasabada- bir nevi mum etkisi yarattığından daha işlevsel gelirdi bana, pek tabi ederine kıyasla.

Kuzineyle aramızda ilk elektriklenme mart sonu nisan başı gibi oldu. Doğanın cömert davrandığı bu coğrafyada çıntarların kendilerini sere serpe yaymasıyla kuzine daha kullanışlı daha parlak görünmeye başladı gözüme. Yine de mesafemizi hep koruduk kendisiyle.  Soğuk kış gecelerinde beni ısıtmak için çalışması, çayımı çorbamı kaynatması, beni ziyarete gelen arkadaşların içine düştüğü nostalji ve tırmanan bir borçluluk hissi. Kendimle savaşıp durdum mesafeli ve saygılı kalabilmek için bütün kış boyunca.

Şimdilerde yaz yüzünü yavaş yavaş gösterirken odanın ortasında bir ucube gibi öylece bakıyor yüzüme. Kendini bana satmış, işlevsiz, meltemle birlikte ortalığı kuruma ve toza boğan bir yük gibi geliyor bana. Gözümün önünden hızlıca kaldırmak istiyorum. Eski bir alışkanlığı sırf üşengeç olduğum için sürdürmek düşüyor payıma.

Biliyorum, artık caka satma devri kapandı. Biliyorum, ruhunu üç kuruşa satan, var olmak için başkasının emeğine ve beslemesine ihtiyaç duyan bir zavallı artık o kuzine. Muhtaç! En çok da benim merhametime… Kendi temizliğini bile yapamayan, kendi ateşini yakamayan, kendini beslemeyen ve pek tabii kendini kontrol edemeyen bir düşkün!

Bugünlerde ne zaman kuzineyle göz göze gelsem daha umutlu bakıyorum hayata. Yaşama dair daha fazlasını bekliyorum. Gün gelip medeniyet yaşadığım coğrafyaya uğradığında, besleme, temizleme ve daha birçok dertten kurtulduğumda hiç pahasına satacağım kendisini, yanı başımdaki hurdacıya…

Tek damla gözyaşı dökmeksizin, yüreğim sızlamadan, elim titremeden vereceğim yok pahasına… Ne bugünlerde hissettiğim melankoli kalacak vedalaşma anında ne de kış başında hissedeceğim muhtaçlık ve sevimlilik hali… Hayatım boyunca borçlu olmak için rahata yaptıracağım doğalgaz aboneliğini bir çırpıda…

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: Haziran 5, 2015 in Kubar or mumbar

 
 
%d blogcu bunu beğendi: